Ostatnio wydane

Aleksander Jurewicz – Samotnia

Książka doskonała czyli „Samotnia” Aleksandra Jurewicza

Książka mistrza wrażliwej, lirycznej obserwacji rzeczywistości, gdzie ani przez moment nie idziemy tropem utartych schematów. Ta proza może być śmiało materiałem szkoleniowym na dobrych kursach twórczego pisania dla zaawansowanych. Jest także taką przestrzenią dla czytelnika, gdzie można doświadczyć tego, co w życiu najważniejsze. Miłość i śmierć, również uważność. W końcu, przenikająca wszystko wrażliwość, której w kontekście tej książki nie obawiam się nazwać doskonałą.

______________________________________________________________________________________

Ewka okładka

Ewa Poniznik – „Poza nocą”

Kiedy czytamy wiersze Ewy Poniznik z tomu „Poza nocą”  po lekturze paru utworów, zaczynamy rozumieć, że spotykamy się z poezją w stanie czystym. Chociaż na pierwszy rzut oka wydaje się, że to tylko i aż teksty o kobiecej prywatności, pomieszane z dosyć niekonwencjonalną refleksją religijną.  Jednak, kiedy okaże się jak bardzo nasze przyzwyczajenia językowe i emocjonalne zostaną poddane próbie wrażliwości jej świata poetyckiego, zrozumiemy jak bardzo liryzm Ewy Poniznik jest nasyconym tym, co zawsze stanowiło istotę poezji. Ta istota to sytuacja liryczna , gdzie język pokazuje dokładnie to, co zostało zmetaforyzowane i ani słowa więcej, a cały świat jest pod przemożną siłą takiego języka.

______________________________________________________________________________________

Syberia Barbara Piórkowska

Cykl poetycki Barbary Piórkowskiej pt. Syberia jest swego rodzaju poematem. Poematem, który z jednej strony pełen jest niezwykłych i bardzo obrazowych metafor, z drugiej zaś opowiada o naszym polskim losie. Być może słowo „opowiada” nie jest tutaj do końca na miejscu. Jednak Piórkowska tworzy, sobie tylko właściwą, poetycką narrację przesyconą trzema podstawowymi elementami: pamięcią losów polskich na syberyjskim zesłaniu, silnymi pierwiastkami feministycznymi oraz szamańskim podejściem do świata i do człowieka. To wszystko przenika niezwykła wprost tkliwość i miłość do tego co żyje lub żyło, do świata ludzi i zwierząt. Kunsztowność „Syberii” polega na metaforycznym ujęciu wspomnianych  elementów oraz na całkowitym braku patosu z jaką autorka chce nam opowiedzieć tę historię.


def_13_0

Mantry Patryk Zimny

To trzeci już zbiór wierszy Patryka Zimnego. Młodego, ale doświadczonego i ciekawego poety. Wydaje się, że Książka ta może mieć charakter przełomowy w jego twórczości. Pojawiają się tu zupełnie nowe tony poetyckie. W „Mantrach” Zimny oprócz fascynacji śmiercią poszukuje odpowiedzi na pytania związane z tajemnicą życia. Czytane wielokrotnie „Matry” zyskują na znaczeniu.


def_10_0

Samsara Aleksandra M. Perzyńska

Spojrzenie kobiety, poetki, człowieka, bez zbędnego uśmiachania się do publiczności.

Zaskakująca wnikliwa poezja.


def_8_0

International Barbara Piórkowska

Autorka w rozmowie z organizatorkami Rozmawialni:

Po szesnastu (sic!) latach milczenia postanowiłam dać poetycki głos i zaprezentować światu swój trzeci tom poetycki. W środku wiersze zebrane z czasu szczęścia i niedoli: feministyczne i denerwujące, niektóre już kultowe, inne pierwszy raz wydrukowane gdziekolwiek.


def_7_0

Elegie Gdańskie Andrzej Mestwin

Sześć elegii o życiu Gdańska i Pomorza. Ciekawostka dla tych, którzy interesują się historią Gdańska, ale też mają ochotę na dobrą poezję w niekonwencjonalnym stylu.


def_6_0

Być może Coś innego Andrzej Mestwin

z blogu cowartoczytac.blox.pl:

Nie wiem, czy już powinnam pisać o tym tomiku wierszy. Przeczytałam go kilka razy, a wciąż tak mało go znam. Choć jest niewielki – 50 stron, 32 wiersze, to znaczeń w nim bardzo wiele. Myślę, że będę je odkrywała jeszcze bardzo długo i powoli, bo to utwory do których się wraca

Przeczytaj więcej. 


def_3_0

Miękkie Święte i Ciepłe Ewa Milek
Poezja wrażliwa choć niepokorna

Piotr Wiktor Lorkowski o wierszach Ewy Miłek:

Spodobała mi się ich zmysłowa kobiecość, która umie przyglądać się sobie samej. Kobiecość skłonna do zdystansowanej analizy i opisywania samej siebie nie do końca serio. Czasem zabłąkana pośród różnych odmian osamotnienia, przed którym broni się, sięgając po rozmaite, uświęcone zwyczajem, zalotne rekwizyty. Szminki i pudru nie wyłączając. I wiecie co? To działa. Przynajmniej poetycko.


def_9_0

Czasem oglądam filmy nieuważnie Alicja Knop

Alicja zapytana o inspiracje:

To bierze się pewnie z napięcia, które jest uniwersalne. Kultura i natura. Estetyzm i temperament. Żywiołowo, wręcz frenetycznie reaguję na to, co przyjmuje się nazywać pięknem. Obojętnie skąd pochodzi, od człowieka, czy od natury. W podróży, czy podczas leniuchowania, w muzeum, czy w kuchni – a musisz wiedzieć, że uwielbiam gotować, zwłaszcza w konwencji wyrafinowanej prostoty. Lecz w takim stanie ducha i zmysłów lepiej wierszy nie pisać. To z przeżycia głęboko ostałego rodzi się prawdziwa poezja. Jest autentyczna i ponadczasowa. Mówię to bez cienia zarozumiałości, zwyczajnie, lubię te swoje wiersze.